20. PREDWIECZNYJ RODISIA PIERIED LETY..

Predwiecznyj rodisia ot Diewy,
Chotiaczi ziemlu proswietiti,
Da nas ot t'my wozwiediet
I ko swietu priwiediet
zabłudszich.

Nowoje leto zaczynaj e.
Nowyj Car cara nizłahaje.
Uboho sia narodił, Bohatoho zasmutił
Iroda.

Jak Syna porodiła Diewa,
Padajet w Jefiesie Diana,
Poznaj Boha, chramino,
Wiesielisia, drużyno
Christowa!

Priwykaj, Diewo, powiwati,
Nie prestań, starcze, pilnowati
Sozdatiela swojeho;
Znajut Cara naszeho
bydlata.

Polnota miesiacznaja była,
Kohda Diewa Syna rodiła:
Cełuju nocz oswieszczati,
Wolu Jeho ispołniati
chotieła.

A zwiezda ponudiła cari
Spieszyti k wiertiepu so dary;
Pokłonili¶ pastyrije,
Posiem priszli carije
k Caru wsiech.

Iroda łżywa ostawili,
Inym putiem wozwratili¶,
Radujutsia iskrienno,
Szczo chodili nie prazdno
w dorohu.
A Irod s toho zasmutisia,
Szczo Christos Hospod' narodisia:
Wieleł Jeho iskati,
Po wsiej ziemie pytati
dla smierti.

Irodianie wsie smutili¶,
W Jehiptie idoły razbili¶.
Anhieł wo ¶nie skazuje,
Szczo sia Irod hotuje
na Christa.

Pojmi że, Iosifie, Diewu,
W Jehipiet twori stieziu dalnu;
Poka wrazi pohibnut
I konczinu wosprimut,
budi tam.

Irodu nie upodobimsia,
Wiernii, Christu pokłonimsia,
Szczob ot hriechow nas chranił,
W Swoje carstwo nas wsielil
na wieki