23. ROŻDIESTWO CHRISTOWO

Rożdiestwo Christowo, prazdnik nasz swiatoj!
My wstreczajem snowa, drużnoju siemjoj.
Dień Christa rożdieńja woskreszajet wnow'
Czustwo wsieproszczeńja, k bliźniemu lubow'.

Ssory i proklat'ja smołknut w etot czas,
Wsie my ludi - brafja, Boh Otiec u nas.
Na dusze swietlejet w nas na Rożdiestwo,
Czuditsa, jasniejet Prawdy torżestwo.

Nasz Christos - Spasitiel w hresznyj mir priszoł
I likujet żytiel horodow i siół.
Nynie sowierszyłoś czudo iz czudies,
Nynie wiest' rodiłaś błahosti s niebies.

Nynie czełowiekom stał predwiecznyj
Boh I w Wiertiepie, w jaslach krótkim siercem loh.
W wyszynie niebiesnoj mnogo zwiozd horit,
No odna wsiech jarcze radostno blestit.

I wołchwy s wostoka za zwiezdoj idut
I dary s lubowju Hospodu niesut.
Anhieły ischodiat pastyriam priniest'
O Mładience Bohie doroguju wiest'.

I pojot na niebie łuczezarnyj klir
"Sława w wysznich Bohu!
I naziemli mir!"